مقاله انگلیسی رایگان در مورد روش جایگذاری شبکه ای مبتنی بر GIS در برابر رویکرد مدلسازی ( الزویر )

elsevier

 

مشخصات مقاله
عنوان مقاله  GIS based Grid overlay method versus modeling approach – A comparative study for landslide hazard zonation (LHZ) in Meta Robi District of West Showa Zone in Ethiopia
ترجمه عنوان مقاله  روش جایگذاری شبکه ای مبتنی بر GIS در برابر رویکرد مدلسازی – یک مطالعه قیاسی برای ناحیه بندی خطر زمین لغزه (LHZ) در منطقه متا رابی ناحیه شوآی غربی اتیوپی
فرمت مقاله  PDF
نوع مقاله  ISI
سال انتشار  مقاله سال ۲۰۱۵
تعداد صفحات مقاله  ۱۶ صفحه
رشته های مرتبط مهندسی عمران و ژئوفیزیک
گرایش های مرتبط  سیستم های اطلاعات جغرافیایی (GIS)،  سنجش از راه دور و زلزله شناسی
مجله  مجله مصری سنجش از دور و علوم فضایی – The Egyptian Journal of Remote Sensing and  Space Sciences
دانشگاه  دانشکده علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه آدیس آبابا، اتیوپی
کلمات کلیدی  جایگذاری شبکه، مدلسازی GIS، شاخص در آمادگی زمین لغزه، ارزیابی خطر زمین لغزه
کد محصول  ۷۷۹۹
نشریه  نشریه الزویر
لینک مقاله در سایت مرجع  لینک این مقاله در سایت الزویر (ساینس دایرکت) Sciencedirect – Elsevier
وضعیت ترجمه مقاله  ترجمه آماده این مقاله موجود نمیباشد. میتوانید از طریق دکمه پایین سفارش دهید.
دانلود رایگان مقاله دانلود رایگان مقاله انگلیسی
خرید ترجمه این مقاله خرید ترجمه این مقاله

 

بخشی از متن مقاله:
چکیده

حوزه مطالعاتی فعلی، در منطقه متا رابی ناحیه شوآی غربی در ایالت منطقه ای ارومیای اتیوپی واقع شده است. هدف اصلی مطالعه ی فعلی، ارزیابی ناحیه بندی خطر زمین لغزه (LHZ) با استفاده از رویکردهای “جایگذاری شبکه” و “مدلسازی GIS ” بود. از این گذشته، سعی شد اثر بخشی دو روش، شناخته شود. متدولوژی دنبال شده مبتنی بر تحلیل زمین لغزه های گذشته در ناحیه بود. برای مطالعه کنونی شش عامل سببی بویژه مواد شیب، شیب، جهت شیب، زاویه فراز، کاربری زمین و پوشش زمین و آثار سطحی آب های زیر زمینی، مد نظر قرار گرفتند. بعدها، شاخص آمادگی زمین لغزه (LSI) بر مبنای تاثیر نسبی عوامل سببی بر زمین لغزه ها، محاسبه شد. برای روش “جایگذاری شبکه ای”، یک شبکه ی دارای سلولهای m10 در m 10 روی ناحیه ی مورد مطالعه جایگذاری شد و بعد برای ترسیم دسته های فرعی هر عامل سببی، مورد پردازش زمین شناسی قرار گرفت. ارزشهای LSI به هر عامل سببی فرعی در هر خانه شبکه اختصاص داده شد و یک “شاخص آمادگی خطر زمین لغزه ی کلی” برای تولید نقشه LHZ محاسبه شد. برای مدلسازی GIS، عوامل سببی یکسان و ارزشهای LSI مشابه بکار رفت. در مورد نقشه  LHZ تهیه شده توسط روش “جایگذاری شبکه ای” در مورد ۸۲% از زمین لغزه های گذشته، بین نواحی “بسیار پر خطر” یا نواحی ” با خطر بالا” قرار میگیرند در حالیکه مورد “مدلسازی GIS” در مورد ۹۵% زمین لغزع ها در نواحی “بسیار پر خطر” یا “با خطر بالا” واقع میشود. نهایتا، این ارزیابی نشان داد “مدلسازی GIS” نقشه ی LHZ بهتری را ایجاد نمود. از این گذشته، روش “جایگذاری شبکه” در مقایسه با مدلسازی GIS کسل کننده تر و زمان برتر است.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *